600 banen in Zuidbroek, ja natuurlijk !

In een land wat in een diepe economische crisis verzakt is, midden in een provincie die dit meestal als een van de eersten merkt, en hier weer als een van de laatsten weer uit opkrabbelt, is een investeerder bereid om een zogenaamd Factory Outlet Centre (FOC) te beginnen, dat volgens de initiatiefnemers van de site 600banen.nl, u raadt het al, ongeveer 600 nieuwe banen zal opleveren. Goede zaak, lijkt mij, en met mij gelukkig vele anderen.

Artist impression

Maar zal het FOC, zoals aangegeven door de voorstanders, werkelijk 600 banen opleveren ? Ik weet het niet, ik heb de berekeningen daarvan niet gelezen, en, laten we wel zijn, berekeningen zijn afhankelijk van uitgangspunten en variabelen. Maar ok, laten we zeggen dat het er 400 zijn. Of 200. Dat zijn 200 mensen met een inkomen, 200 mensen die misschien wél een huis gaan kopen, die wel wat geld over hebben voor een nieuwe tv, een nieuwe fiets, of, om het helemaal mooi te maken, een nieuwe gazonmaaier. Het precieze aantal is niet van belang. Wat van belang is, dat er iets gebeurt in de regio. Want wanneer er een FOC komt, dan zal het gebouwd moeten worden, er zal stroom nodig zijn, er zullen parkeerplaatsen aangelegd moeten worden, er zullen groenstroken aangelegd en onderhouden moeten worden. Er zal vuilnis gehaald moeten worden, papier ontzorgd, reclame moeten worden gemaakt. Allemaal activiteiten die lokaal zullen worden uitgevoerd, in de wijde regio Noord-Oost-Groningen. En activiteit, trekt activiteit aan.

Maigret in Delfzijl

Enige tijd geleden had ik een beetje een science-fiction-overdose (het zou zomaar een gevolg kunnen zijn van het overtypen van talloze boekbeschrijvingen…), maar, een mens moet wel wat te lezen hebben natuurlijk. Even iets heel anders, maar niet te zwaar, gewoon iets om lekker weg te lezen, zonder er te veel bij na hoeven te denken. En het was me duidelijk wat dat moest zijn, een simpele pocket van Havank of met Maigret.

Tot mijn geluk werd mijn zoektocht redelijk snel beloond, en kon ik beginnen aan “Maigret en het spook” (1964).  Voor de niet-lezers onder ons: Maigret is de Parijse politiecommissaris in een reeks boeken van de Franse schrijver Simenon, en U raadt het al, in elk boek lost hij een moord op, en meestal ongeveer aan het eind. “Maigret en het spook” speelt zich ook af in Parijs, en het boek is gewoonweg doordrenkt met de sfeer van deze Franse metropool in de jaren zestig, een wereldstad, maar dan in eenvoudiger tijden. Een heerlijk boek vond ik het.

De vergelijking…

Het is maar net waar je voorkeur naar uit gaat…

 

Of  “insomniability” nu een voor- of een nadeel is, valt natuurlijk ook te betwisten…

It giet oan ! (of niet…)

Laten we beginnen met het feit dat ik helemaal niet kan schaatsen (of scheuv’ln, zoals we hier zeggen).  Ik ben namelijk helemaal niet behept met enig sportief talent, en om met behulp van twee smalle ijzers op een spekgladde bevroren ondergrond te staan, laat staan om je nog voort te bewegen ook, vereist nu eenmaal een beetje lichamelijke coördinatie. Toen ik zo rond mijn twaalfde nog niet het niveau van voorzichtig schuifelen had verlaten, besloot ik maar dat ik te oud was om nog voor gek te gaan staan tussen de wat meer getalenteerden.

Ik leef dus ook niet op wanneer de temperaturen dalen en de ijsvlaktes groeien, mij zul je niet tegenkomen bij -15 op de ijzige kanalen en buitenbanen. Of het moet vrolijk met de kap naar beneden rondrijdend in de auto zijn, dat dan weer wel (maar misschien daarover later meer.)

De elf steden van Friesland, gezien door @astro_andre uit het ISS

En toch, ook bij mij, leeft momenteel de hoop dat het nog een aantal dagen    streng blijft vriezen. Waarom  ? U weet het al natuurlijk, zelfs ik heb last van de Elfstedenkoorts. Al dagen lang beheerst de komende Elfstedentocht alle oude en nieuwe media, bekende schaatsers en weermannen beleven toptijden aan de tafels van de late-night-talkshows, de ijsmeester van Balk (over een maand weer een vergeten plaatsje) is tijdelijk de bekendste Nederlander van Friesland, aangezien daar het “breekpunt” van de tocht ligt, met het slechtste ijs, waar zelfs tijdens het vegen de machines door het ijs zakken….

Gaat hij door ? Gaat hij niet door ? Een onbekende Fries wist tijdens het sneeuwruimen de stemming mooi weer te geven op de televisie: “It giet oan ! Maar of hij doorgaat weet ik niet….” Duidelijk is in elk geval dat nagenoeg het hele land er momenteel op hoopt, en dat er, als het doorgaat er opeens een hoop mensen erg blij zijn met Friesland en de verre tocht naar het Noorden zullen ondernemen (vergeet niet dat het Noorden vanuit de Randstad altijd heel ver schijnt te zijn, terwijl je hier andersom bijna niemand over hoort klagen !) Gelukkig zijn de NS en ProRail in 2012 geheel winterklaar (zeiden ze…) en kan iedereen snel vervoerd worden met de nieuwe Zuiderzeelijn !

Of was die niet doorgegaan ? Niet ? Vreemd. Dat terwijl Friesland toch het meest geliefde en besproken deel van Nederland is….

Deze week…

Nou ja, ik pak de auto wel denk ik…

 

The end of the world as we know it 2

Je hebt zo van die verhalen die in je hoofd blijven zitten. Zo heb ik laatst lekker in bad het volgende verhaal gelezen: Theodor Dolezol – Das Groβe Experiment uit dit boek.

Het verhaal is als het ware opgebouwd als een uit oude, onvolledige documenten opgebouwde terugblik op het plotseling ontstaan van een nieuwe Ijstijd, en het daaropvolgende experiment, dat de wereld had moeten redden (spoiler alert: meteorologische resultaten zijn nogal onvoorstelbaar..). In een relatief kleine periode van ongeveer honderd jaar, is heel Europa praktisch onbewoonbaar.

Voorbode van deze nieuwe ijstijd is een grote sneeuwhoeveelheid in de ski-gebieden van Europa, naarmate de jaren vorderen, komt het steeds vaker voor dat complete gebieden compleet van de wereld afgesloten zijn, en de winters beginnen ook steeds langer te duren. Niet dat dat de wintersporters afschrikt trouwens. Maar op een gegeven moment komt “Der Winter, auf den kein Sommer folgte”..

En nu terug naar het begin van deze uiteenzetting…elke keer dat ik dit soort berichten in de media hoor of zie, moet ik toch weer aan dit verhaal denken…..

Toch maar alvast een huisje ergens richting de evenaar gaan zoeken dan ?

The end of the world as we know it…

21 december 2012. dat is de datum. Einde van de Maya-kalender. Einde van de wereld.

Volgens sommigen dan, want nergens hebben de Maya’s zelf gezegd dat de wereld vergaat op die datum, ze hebben simpelweg een kalender gecreëerd, die op die datum ophoudt. En waarom ook niet, de kalenders die ik thuis heb hangen, gaan allemaal tot 31 december 2012…je moet ergens ophouden, nietwaar ?

Waarschijnlijk dachten de Maya’s: “nou, ergens in 2012 maken we wel weer een nieuwe kalender, of misschien iets eerder. We hebben nog wel even een jaartje of duizend, voordat de nood aan de man komt. Tijd zat !”

Voor de Maya-cultuur is het einde van de wereld in elk geval al eerder gekomen, al waren ze in hun tijd indrukwekkend genoeg bezig.

Uitzicht vanaf een Maya-bouwwerk in Mexico

Maar genoeg over de Maya’s. Gingen we het niet over boeken hebben ?

Jep, later.

Hello world!

Hello world !

Inderdaad, dat is best een goede titel voor het eerste ‘artikel’ op dit blog.

Want, is het niet zo, dat als je hedentendage niet op internet bestaat, dat je dan eigenlijk helemaal niet bestaat ? Zo beschouwd, zou je dus dit eerste artikel als een geboorte kunnen beschouwen (en zeker de geboorte van dit blog).

“Hello world !” is in dat kader bezien dus beter dan wat ik zelf had kunnen bedenken…